Leven met autisme in corona tijd

‘ Het was heel moeilijk voor mij om om te gaan met die teleurstelling omdat ik altijd erg uitkijk naar de leuke dingen.’

.’

Ik heb de diagnose autisme waardoor ik veel duidelijkheid en zekerheid nodig heb. In corona tijd wordt om de zoveel tijd op tv vertelt wat de nieuwe maatregelen of versoepelingen zijn en hoelang ze nog duren. Dat geeft veel onrust en vaak ook onduidelijkheid. Omdat het vaak niet duidelijk is wat niet meer mogelijk is en wat nog wel. Zo is mijn vakantie al heel vaak verplaatst, wat voor teleurstellingen zorgde en nu hebben we maar een voucher genomen in de hoop dat we volgend jaar wel uit eten kunnen, en weer kunnen zwemmen en andere leuke activiteiten kunnen doen.

Ook was in de eerste volledige lockdown mijn dagbesteding dicht gegaan en werd de hondencursus alleen nog maar online gegeven, waardoor ik helemaal niks meer buiten de deur had, behalve het uitlaten van mijn hondje. Het was heel moeilijk voor mij om om te gaan met die teleurstelling omdat ik altijd erg uitkijk naar de leuke dingen. En het is zeker nog moeilijker door corona omdat er nog steeds geen vooruitzicht is wanneer het dan wel kan en wat er dan nog wel kan. 

Nu zitten we in de tweede lockdown. Gelukkig kan ik nu wel 2 dagen per week naar mijn dagbesteding toe wat ik leuk vind. Ook heb ik nu praktijkles in een brommobiel en kan ik daar naar toe worden gebracht door mijn vader en rijd de Valys taxi ook nog.

Helaas is mijn theorie-examen ook weer uitgesteld wat alles weer vertraagd, en kunnen de hondencursussen in groepslessen ook niet door gaan. Daarom ben ik nu bezig om privélessen te regelen. Zo heb ik toch nog het een en ander te doen in de lockdown. Gelukkig heb ik ook een maatje met wie ik kan praten en leuke dingen kan doen zoals wandelen met de hond en lekkere dingen bakken. Verder heb ik een persoonlijk begeleider die iedere week komt praten zodat ik mijn ei kwijt kan en kan bespreken wat er de afgelopen week is gebeurd.


Mijn begeleidster en ik zijn nu ook bezig met het regelen van een vakantie voor volgend jaar, waarvan ik heel erg hoop dat die door kan gaan. Verder rijd ik af en toe een uurtje paard wat gezellig en leuk is. Gelukkig zie ik mijn oma van moeders kant nog 1 keer in de week en werk ik samen met mijn zusje. Ook ben ik heel blij dat ik nu tijdelijk bij mijn vader woon. We kunnen elkaar helpen en we hebben gezelschap van elkaar. Ik hoop ook heel erg dat het zo snel mogelijk steeds meer terug gaat naar hoe het was voor de corona tijd.

Bedankt voor het lezen en ik hoop dat je me blijft volgen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer blogs van deze auteur

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

Emoties

‘ik merkte dat ik na elke teleurstelling steeds somberder werd. ‘ Ik heb autisme en dan vooral op het sociale en emotionele gebied. Voor zover ik me kan herinneren weet ik dat ik heel emotioneel was. Mijn gevoelens en emoties gingen vaak met hele hoge pieken: heel erg blij, vrolijk

Meer lezen »

Gepest

‘Pesten is iets wat mij voor de rest van mijn leven heeft beïnvloed. Mijn zelfvertrouwen, mijn zelfbeeld, mijn vertrouwen in andere mensen’ Op de basisschool had ik geen echte vrienden. Omdat ik daardoor vaak alleen was, was het makkelijk om mij te pesten. Het begon met wat voor hen grapjes

Meer lezen »

stage en werk

Larisse verteld in deze column hoe het is om met een beperking aan stage en werkplekken te komen.

Meer lezen »