verjaardag deel 2

‘’ welke waarde ik hier wel aan hecht en aan welke dingen of momenten ik aandacht wil geven en welke niet’’

Vandaag sta ik graag even stil bij precies een jaar geleden. Mijn column ‘verjaardag’ kwam online en morgen is het weer zo ver. Ik ben weer een jaartje ouder en eigenlijk kan ik het eerste deel van mijn eerder geschreven stuk zo opnieuw plaatsen. Toch blik ik graag terug en deel ik hoe ik nu tegen mijn verjaardag aan kijk. Wat is er veranderd in een jaar tijd en welke dingen zijn hetzelfde gebleven? Welke oordelen heb ik bij deze veranderingen die hebben plaatsgevonden en heb ik misschien wel meer rust bij de dingen die nog niet zijn veranderd?


Net als vorig jaar ben ik thuis en kan ik hier dankbaar en trots op zijn. Al vind ik mijn verjaardag nog steeds niet leuk of fijn, hoef ik niet stil te staan bij dat ik jarig ben, heb ik inmiddels wel een weg gevonden om hiermee om te gaan. Vorig jaar had ik enorm veel strijd in mijn hoofd, met oude patronen, gedachten en gevoelens. Mijn verjaardag vieren was nog een stapje te ver, maar er mogen zijn en dit oke vinden, was al een hele vooruitgang.

In een jaar tijd kan veel veranderen, weet ik nu, maar is ook iets waar ik op dit soort momenten steeds meer bij stil sta. Ik merk namelijk op hoe ik afgelopen jaar nog meer voor mezelf ben gaan staan en ben gaan kiezen. Mijn zelfvertrouwen is enorm gegroeid, waardoor ik nu ook weer andere keuzes maak met betrekking tot mijn verjaardag. Een jaar geleden vond ik de gehele week rondom mijn verjaardag zwaar, eigenlijk al de gehele maand. Ik had veel last van oude negatieve overtuigingen en gevoelens. Deze zijn er nog steeds, maar ook zijn mijn gevoelens van zelfwaardering gegroeid. Ik geef mezelf meer tijd en ruimte om na te denken wat ik zelf wil en waar ik mij goed bij voel en kan dit ook weer delen met de mensen om mij heen.

Zo kies ik er bewust voor om ook met mijn verjaardag te doen wat ik wil, waar ik mij op dat moment goed bij voel. Dit klinkt misschien heel eenvoudig voor sommige, doen waar je je goed bij voelt? En op je verjaardag doe je toch juist iets wat je zelf wilt? Voor mij was dit niet meer vanzelfsprekend.

Ten eerste wist ik niet meer goed wat ik voelde en wilde. Door verschillende jaren geen keuze te hebben gehad in hoe mijn verjaardag verliep, werd mijn angst een keuze te maken groter. Mijn zelfvertrouwen en eigen regie nemen moest en mocht ik weer langzaam gaan toelaten. Evenals het mogen gaan genieten op een verjaardag en plezier ervaren. Eigenlijk ben ik erachter gekomen dat dit alles niet alleen rondom mijn verjaardag speelt, maar door het gehele jaar heen. Keuzes maken, voor mezelf opkomen, doen wat ik wil en mezelf een fijne tijd toewensen. Dingen die ik jaren niet meer heb gedaan. Ik zorgde niet meer goed voor mezelf en heb dit stap voor stap weer leren doen. Een dag als mijn verjaardag sta ik meer in de spotlight, mensen geven aandacht aan mij en dit is iets wat ik soms nog lastig vind om mee om te gaan, terwijl ik ook enorm kan genieten van de lieve mensen om mij heen.

Ik hecht niet veel aan het woord hecht ’gefeliciteerd’, waar iemand anders misschien blij van wordt. Dit alles is allemaal goed en ik ga voor mezelf steeds meer na wat voor betekenis ik aan mijn verjaardag wil geven. Welke waarde ik hier wel aan hecht en aan welke dingen of momenten ik aandacht wil geven en welke niet. Zo zie ik mijn verjaardag dit jaar als een dag waarin ik kan terugblikken. Een moment, waarin ik weer kan zien hoe ik gegroeid ben als persoon.

En dat er bij een verjaardag lekker eten, een stukje taart en een cadeautje hoort, neem ik nu maar voor lief. Andersom ben ik een enorme gever. Ik bak taart, denk spontaan aan iemand in een winkel en geef een cadeautje. Een cadeautje krijgen, vind ik dan weer iets enorm lastigs, vooral op mijn verjaardag. Eigenlijk best gek, maar toch is het voor die ander net zo leuk om wat voor mij te doen, als ik dit waardeer, als ik de waardering zie wanneer ik wat voor een ander doe. Dan kies ik tegenwoordig wel iets uit wat ik zelf echt lekker vind, of bak mijn eigen creatie. En als iemand dan echt een cadeautje voor mij wilt kopen? Dan leer ik graag aannemen en dankjewel zeggen.

Net als dat ik dankjewel zeg tegen mezelf dit jaar. Het cadeautje om verder te mogen gaan ontdekken en onderzoeken en ik mezelf die ruimte geef.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meer blogs van deze auteur

mag ik pas delen wanneer ik mezelf begrijp

Het lijkt wel of de puzzel weer in 1000 stukjes uit elkaar valt, alle stukjes worden omgedraaid en ik niet meer kan zien wat er zich in mijn hoofd en lijf afspeelt. Het is leeg. Het is maandagochtend, tijd voor mijn wekelijkse therapiesessie en ik zit nog aan mijn vieze

Meer lezen »

terugblik door de wolken heen

‘Ik werd in mijn kracht gezet en ontdekte het afgelopen jaar niet alleen steeds meer mijn grenzen aanvoelen, maar ik ging ook weer zien wat ik leuk vond om te doen.’ Het einde van het jaar nadert en ik bedenk mij dat vorig jaar rond deze tijd, mijn allereerste column

Meer lezen »

Open over openheid

‘Tijdens mijn herstel is openheid naar mijn nabije omgeving een enorme bijdrage geweest.’ Open over openheid De afgelopen maanden zijn er mooie dingen online verschenen, waar ik onwijs trots op ben, maar nu merk ik op dat ik het lastiger vind om woorden op papier te zetten. Vind ik het

Meer lezen »

Moed Verzamelen

‘Moed verzamelen’ is vaak een onzichtbaar en privé proces. Terwijl die strijd juist is wat ons mens maakt.‘ Een woord wat we allemaal kennen, vaak gebruiken, maar heb jij wel eens goed nagedacht over het thema; moed verzamelen? Je vindt iets enorm spannend, krijgt buikpijn, maar toch kies je ervoor

Meer lezen »

in gesprek over suicidaliteit

‘Jarenlang heb ik niemand durven vertellen over de gedachten die ik met mij meedroeg’ Op 10 September is het World Suicide Prevention day. Deze dag wordt er stilgestaan bij de mensen die zijn overleden aan zelfdoding, aan de naasten en betrokkenen en aan de mensen die kampen met suïcidale gedachten.

Meer lezen »

Zelfbeschadiging

     ‘ Nog steeds draag ik littekens met mij mee, die nooit meer zullen weggaan. Jaren heb ik hierover gezwegen. ‘ Wat komt bij jou op als het gaat om zelfbeschadiging? Misschien worstel je hier zelf mee? Misschien kan je je hierin niet verplaatsen? Alles is oké. Laten we

Meer lezen »