Lieve Leonie

Amsterdam, 16 december 2021

Lieve Leonie,

Bedankt voor je lieve en inspirerende woorden! Ik vind het heel stoer dat je besloten hebt om je onzekerheden op schrijfgebied aan te gaan en ben vereerd dat je met mij in dit avontuur wil duiken. Daarnaast ben ik trots dat je je door mij gesteund voelt. Ik ben ervan overtuigd dat jij de wereld een heleboel interessante inzichten kan geven door jouw kijk op de wereld te delen. Sterker nog, ik gun iedereen een beetje Leonie in hun leven.

Toen we in oktober besloten om elkaar openlijk brieven te schrijven kon ik niet vermoeden dat ik mij in mijn tweede brief al behoorlijk kwetsbaar op zou gaan stellen. Op het moment van schrijven gaat het helaas niet zo goed. Kort samengevat heb ik weer last van sociale angsten en dwangmatige suïcidale gedachten. Waardoor het komt? Dat kan ik eindeloos blijven analyseren.

Enkele maanden geleden opperde mijn psychiater om te gaan minderen met therapie. Hij stelde me de kritische vraag of onze sessies veel verschillen van de gesprekken die ik met mijn lief, familie en vrienden heb. In zekere zin zijn mijn maandelijkse (digitale) bezoekjes aan de psych inmiddels vooral momenten waarop ik mijn hart kan luchten. Ik kon hem dan ook goed volgen toen hij zei dat therapie voor mij een comfort zone geworden is. Het zorgt er zelfs geregeld voor dat ik in een overanalyse stand schiet. Zijn boodschap? ‘Durf het leven tegemoet te treden. Je kan het wel aan.’

Hoewel ik deze redenering rationeel beaam, is mijn gevoel anders. Ik vraag me af of ik het leven ooit aan kan. Van nature ben ik een gevoelig mens. Antidepressiva in combinatie met de groei die ik de afgelopen 15 jaar gemaakt heb zorgen voor een dun schild. Ik kan me beter redden dan in mijn pubertijd en weet hoe en wanneer ik voor mezelf moet zorgen. Toch laat mijn eigenwaarde vaak te wensen over. De wereld is intens en prikt geregeld door mijn schild heen. Het blijft hard werken om overeind te blijven. Op het moment lukt me dat helaas even niet.

In je brief schreef je: ’het is toch eigenlijk gek dat je grootste angst soms verbonden is aan je grootste behoeftes?’ Mijn grootste angst is om anderen tot last te zijn. Toch weet ik ook dat om hulp vragen zelfzorg betekent. Ik voel veel liefde voor de mensen om mij heen. Waarom geloof ik toch niet dat anderen dat ook voor mij kunnen voelen? Eigenlijk weet ik het antwoord wel. Precies zoals jij schrijft: ‘als dingen niet van waarde zijn dan vind ik het ook niet erg om ze te verliezen.’ Mijn uitdaging voor nu is om mensen toe te laten in mijn depressieve gemoedstoestand. Erop vertrouwen dat ze dat aankunnen en niet alleen de vrolijke, levenslustige Annemiek willen zien. 
Ergens zet ik weer eens stap door dit op te schrijven. Ik weet dat jij op het moment een hoop aan je hoofd hebt. Mijn eerste neiging is om mijn gevoelens en gedachten weg te cijferen. De behoefte om mezelf te verstoppen – in de hoop te verdwijnen – is groot. Toch stuur ik je deze brief, want dit is mijn uitdaging. Bovendien is dit waar #ikbenOpen voor staat. Ik wil niet alleen praten over mijn aanleg voor depressiviteit op momenten waarop ik goed in mijn vel zit. Ik wil ook laten zien hoe een depressie eruit ziet. Al vind ik dat super spannend om te doen. 

Vandaag is het precies een week geleden dat ik je gezien heb. Ik kan me goed voorstellen dat jij ook niet de makkelijke week achter de rug hebt en hoop dat het je gelukt is om goed voor jezelf te zorgen. Weet dat ik aan je denk en trots op je ben!

Liefs,
Annemiek

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meer blogs van deze auteur

Lieve Annemiek

Vlaardingen, 25 mei 2022 Lieve Annemiek, Op dit moment vlieg ik ergens boven Berlijn terug naar Amsterdam. Een geweldig moment om brievenpost naar je te schrijven. De afgelopen dagen was ik voor een studiereis in Litouwen en wat heb ik een bijzonder, fijne tijd gehad. Ik heb mensen ontmoet uit

Meer lezen »

Lieve annemiek

Vlaardingen, 27 april 2022 Lieve Annemiek, Wat leuk om een brief vanuit Bodegraven te ontvangen. Dat is om de hoek van mijn oude woonplaats Zegveld. Was je toevallig in het Evertshuis? Ondertussen hebben we elkaar ontmoet in theater aan de Schie in Schiedam of eigenlijk het Wennekerpand. Denk je netjes

Meer lezen »

Lieve Annemiek

Vlaardingen, 22 maart 2022 Lieve Annemiek, Wat heerlijk om je brief te lezen en dat je eindelijk na een aantal dagen quarantaine weer naar buiten mag. Dan is de zon toch gewoon een heerlijk cadeautje? Heb jij dat ook dat de zon echt een medicijn is tegen sombere dagen? Alles

Meer lezen »

Lieve Annemiek

Vlaardingen, 21 februari Gelukkig is het alweer even geleden dat de hoorzitting van het UWV plaatsvond. Wat was ik zenuwachtig. Een paar minuten voor aanvang zat ik huilend van de stress en spanning achter mijn computer. Het hielp dat Nick en mijn Jurist bij het gesprek aanwezig mochten zijn. Volgens

Meer lezen »

Lieve Annemiek

Vlaardingen, 28 januari 2022 Wat fijn om te lezen dat het weer beter met je gaat. Als je het beeld van jouw gesprek met de psychiater schetst dan zie ik dat helemaal voor me. De tweestrijd in je hoofd kan ik me ook heel goed voorstellen. Hoe kan het toch

Meer lezen »

Lieve Leonie

Amsterdam, 16 januari 2022 het is precies een maand geleden dat ik mijn vorige brief schreef en ik voel me gelukkig stukken beter. Gek genoeg brengt ook dat schuldgevoelens met zich mee. Hebben de mensen om mij heen zich misschien wel voor niets zorgen gemaakt? Zo ja, dan voel ik

Meer lezen »