Terugblik 2021

‘het afgelopen jaar ben ik veel drempels overgegaan, , en als ik terugkijk ben ik blij dat ik het gedaan heb. Het heeft me heel veel moois gebracht’

Het is alweer December!

Wat betekend dat de #ikbenOpen columns 1 jaar bestaan! Ik wil in deze column dan ook terugblikken op het afgelopen jaar binnen #ikbenOpen.

Voor mij begon mijn #ikbenOpen reis in September. Ik had mijn eerste intake gesprek waarna al snel een teammeeting volgde. Mijn allereerste online meeting, en wat vond ik dat spannend! Al snel kreeg ik de mooie taak om de werkgroep Columns van scratch op te zetten. En zo volgde mijn eigen eerste host binnen een online meeting.. 

Spreken voor groepen, daar kreeg ik altijd al de zenuwen van. Ik zat achter aan tafel met mijn dochter haar krijtbord als spiekbrief, waarop ik alle punten netjes geordend had, maar door de zenuwen alsnog door elkaar haalde. In Maart had ik mijn eerste insta-live gesprek. Ondanks ik al jaren in mijn kamer oefende met youtube filmpjes (nooit gepubliceerd) was dit wel even een ding. Waar ik rustig overkwam was niets minder waar..

Ik was veelste veel bezig met de dingen goed te verwoorden, waardoor ik niet kon genieten van deze ervaring. Inmiddels heb ik 5 livesessies achter de rug. Ondanks ik het ontzettend leuk vind om te doen, heeft het me iedere keer veel energie gekost. voor zowel de eerste meetings als de live sessies waren alle feedback lovend, maar tegelijkertijd was mijn eigen kritische stem erg aanwezig.

Wat maar een aantal mensen weten is dat ik in Mei een korte maar hele intense periode heb gehad. Een periode waarin ik enorm getriggerd was door een nare gebeurtenis en de hulp heb moeten vragen aan niet alleen de mensen om me heen maar ook de huisarts. Ze sprak van een terugval. Eentje waar mijn depressie echt om de hoek stond te kijken, maar waar ik nu wel de signalen wist en direct aan de bel trok,hoe moeilijk ik dat ook vond. Daardoor kon ik de depressie voorkomen.

In diezelfde periode zou mijn column Moederdag uitkomen. Eentje waar ik al maanden tijd en energie in gestopt had. Een belangrijke en emotionele column, die ik eigenlijk op dat moment niet kon dragen door hoe ik me voelde. Maar toch wilde ik de publicatie doorzetten. Ik wilde niet dat door iemand anders toedoen al dit werk voor niets was geweest.

Ondertussen dat ik hard aan het werk was om de gebeurtenis te verwerken, was ik achter de schermen druk met het helpen aan de nieuwe website bouwen, De Awarenesweek week van #ikbenOpen aan het klaarstomen, maar ook de Awarenessweek van de week tegen kindermishandeling aan het inplannen.

Ik kreeg van veel hoeken inclusief de huisarts te horen dat ik een sterke vrouw ben, en het allemaal wel goed komt, omdat ook dit ik wel kan dragen. En dat klopt ook wel, Maar toch ben ik ben trots dat ik zelf aan kon geven dat dat precies de valkuil is. Ik kan het misschien wel dragen, maar ik wil het niet meer alleen doen..dat heb ik al zolang gedaan. Vandaar dat ik de keuze heb gemaakt om bij de huisartsondersteuner te blijven komen, om daar even alles kwijt te kunnen.

Er kwam ook een lichtpunt voorbij. Na al een aantal jaar zonder werk, verschillende vrijwilligerswerk gedaan te hebben zag ik een vacature voorbij komen. Eentje die mijn naam schreeuwde. Ik moest een drempel over want na al die jaren vond ik het solliciteren enorm spannend. Ook omdat ik dit zo graag wilde doen..

Maar I did it and I got the Job!!

Niet alleen vanuit mijzelf was ik hier blij mee, maar ik kreeg zo’n fijne lieve woorden van  zowel werkgevers als klanten die blij waren met mijn aanwezigheid.  Ik voel me helemaal op mijn plek en ga met heel veel plezier naar mijn werk toe.

September brak aan, en ook hier ging ik weer een mentale strijd aan.  Mijn verjaardag kwam eraan. 30. Een mijlpaal. Eentje waar ik al jaren tegenop zag en nu ineens zo dichtbij kwam. Ik heb ontzettend veel gehuild en kwam tot de conclusie dat het niet perse het ouder worden is waar ik zo’n moeite mee had..  Maar het achterlaten van de afgelopen 30 jaar waarin het besef kwam dat ik de afgelopen 20 jaar amper echt geleefd heb. Dat er zoveel nare dingen zijn geweest en ik op de automatische piloot aan het overleven was. Een pijnlijk en verdrietig besef.  Nu de verjaardag voorbij is, heb ik het toch los kunnen laten en ga ik er voor de komende jaren alleen nog maar dingen doen waar ik wel echt gelukkig van word.

Het afgelopen jaar ben ik veel drempels overgegaan. En als ik terugkijk ben ik blij dat  ondanks ik er soms persoonlijke uitdagingen in had, het toch gedaan heb. Het heeft me heel veel moois gebracht.

2022  

Mijn grootste persoonlijke doel voor komend jaar is onderzoeken hoe ik de juiste balans vindt tussen (te) veel dingen doen die ik leuk vind, mijn rust op tijd te pakken en mijn grenzen blijven bewaken. Daardoor heb ik ervoor gekozen om volgend jaar om de maand een column te publiceren zodat ik mezelf wat meer de ruimte geef om fijn te kunnen schrijven.  

Ook ga ik in meerdere werkgroepen wat minderen om te voorkomen dat ik na 3 jaar thuis zitten, te veel aanpak om daardoor weer terug bij af te zijn.

Ik wil iedereen bedanken die me n.a.v. mijn columns het afgelopen jaar op wat voor manier dan ook gesteund hebben.. Ik had gehoopt dat mijn columns een opening tot gesprek zouden geven, stukje bewustwording uitdragen en dit taboe te kunnen doorbreken… 

Maar ik had nooit verwacht dat mijn columns zoveel lieve berichtjes met zich mee zou brengen. Ik vind het zo ontzettend lief dat mensen na het lezen van een specifieke column, of het volgen van al mijn columns het gesprek aangaan. Of het nou op een parkeerplaats of het schoolplein is dat je mij toch nog even snel laat weten dat je meeleest en het goed vind dat ik erover vertel… Via een prive bericht vragen stelt wat ik ontzettend waardeer, want ik vind het belangrijk om dit gesprek te voeren.. Maar ook de onwijs vele lieve reacties die ik het afgelopen jaar heb mogen ontvangen, of het nu door een like of een comment is.. het is voor mij heel waardevol. 

Via deze weg wil ik jullie alvast een goed en gezond jaar toewensen, waarin je je hart mag volgen want dit heb ik na jaren zelf ook gedaan en heeft me ontzettend veel gebracht.

Liefs, Fauzy

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meer blogs van deze auteur

Dun zijn is niet de norm

 ‘als je dun bent, mag je niet zeuren, moet je blij zijn dat je er zo uitziet en gaan andere zichzelf vaak vergelijken met hoe jij eruit ziet…’ Ik kwam pas geleden een video tegen waarin de volgende zin werd gebruikt: ‘ik ben niet dun, maar zit wel lekker in

Meer lezen »

Alleenstaande Ouderschap

‘het loslaten van een gezinsplaatje viel me ontzettend zwaar, het voelde als een grote faal.’ Het alleenstaande ouderschap , ik ben er inmiddels alweer bijna 6 jaar bekend mee. ik denk dat het ouderschap zelf al een mega rollercoaster is, maar ik heb enorme struggles ervaren wat betreft mijn emoties.

Meer lezen »

Nieuwjaarswensen Voor 2022

Lieve lezer,  Ik wil je bedanken voor het lezen van mijn columns en de positieve reacties die ik daarop kreeg het afgelopen jaar! Ik hoop dat 2022 een jaar mag worden waarin je verder groeit, je nieuwe mooie, dierbare herinneringen mag creëren en misschien ook wel een stukje openheid durft

Meer lezen »

kindermishandeling

 ‘Zodra hij thuis kwam, was de spanning direct voelbaar’ Deze week staat in het teken van ‘de week tegen Kindermishandeling’. De afgelopen maanden heb ik geschreven over de huiselijke geweld situatie waar we als gezin zijnde jaren in geleefd hebben. Vandaag sluit ik deze reeks columns af. Dit betekend niet

Meer lezen »

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

de confrontatie

‘waar ik de dader recht in zijn ogen aan kon kijken, heb ik teruggepakt wat hij op mijn jonge leeftijd van mij afgenomen had…’ 2 jaar geleden heeft er een rechtszaak plaatsgevonden. Terwijl er na jaren van mishandelingen en stalking de eerste keer eindelijk ruimte was voor mij om mijn

Meer lezen »