Lieve Annemiek

Lieve Annemiek,

Jeetje, daar gaan we dan. Wat vind ik dit spannend, maar tegelijkertijd ook zo supertof! Wat een bijzondere periode was Oktober waarin niet alleen #ikbenOpen maar nog zoveel andere organisaties zich hebben ingezet om mentale gezondheid bespreekbaar te maken. De open gesprekken, verhalen en de verbinding is echt ongelofelijk waardevol. Dan voel ik me echt gedragen en minder eenzaam in een wereld waarin mentale gezondheid nog zo vaak onbesproken is. 

Over tegenstrijdigheden gesproken. Het is toch eigenlijk ‘gek’ dat je grootste angst verbonden is aan soms je grootste behoeftes. Althans, dat is hoe ik ernaar kijk. Bedoel als dingen niet van waarde zijn dan vind ik het ook niet erg om het te verliezen, maar als het gaat om mijn creativiteit ben ik zo ontzettend bang dat mensen het afkraken. Ik wil al jarenlang schrijven, maar de angst en onzekerheid voor schrijffouten hielden mij altijd tegen. Dan kan ik heel stoer tegen mezelf zeggen ‘het gaat om de inhoud en anders zoek je maar een andere column’ dat is gewoon niet hoe het in mijn hoofd werkt. De hoge eisen zijn torenhoog dus zoveel meer kans om te falen. 

Dus toen jij kwam met het idee om naar elkaar te gaan schrijven was ik direct super enthousiast en tegelijkertijd voelde ik direct weer die angst. Wat als het niet goed genoeg is? Als niemand het leest? Of nog erger begint over grammaticafouten. Als ik het idee had gehad om zelf te gaan bloggen was waarschijnlijk op dit punt mijn droom weer in de ijskast gezet. Gelukkig zijn er mensen zoals jij die blijven inspireren om het wel te doen. 

Wat zouden we als mensen toch veel kunnen winnen als we vaker de tijd nemen om oprecht te luisteren naar elkaar. Ik kan daarom ook niet wachten op alles wat je me te vertellen hebt. Wat je meemaakt in het prachtige Amsterdam en in de volle theaters. Over Charlie, je podcast en vooral jezelf. We hebben beide onze mentale uitdagingen en we weten van elkaar dat niet alle dagen vrolijk, positief en gemakkelijk zijn.

Laten we dit experiment aangaan en onze zoektocht naar openheid en een mentaal gezonder leven omzetten in digitale brievenpost. Ik kan echt niet wachten tot je volgende brief! Zorg goed voor jezelf, wees trots en ik maak vooral zoveel mogelijk plezier. 

Ik hoop snel van je te horen!

Liefs,

Leonie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meer blogs van deze auteur

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

Lieve Annemiek

Vlaardingen, 22 december 2021 Ik vind het zo verdrietig om te lezen dat jij je nu zo voelt. Dan is het extra lastig dat we niet dichtbij elkaar wonen zodat ik even snel langs kan komen om een knuffel te geven. Als ik lees over de gesprekken met je psychiater

Meer lezen »

Lieve Leonie

Amsterdam, 16 december 2021 Lieve Leonie, Bedankt voor je lieve en inspirerende woorden! Ik vind het heel stoer dat je besloten hebt om je onzekerheden op schrijfgebied aan te gaan en ben vereerd dat je met mij in dit avontuur wil duiken. Daarnaast ben ik trots dat je je door

Meer lezen »

Lieve Leonie

Amsterdam, 8 november 2021 Lieve Leonie, Een maand geleden zaten we midden in de Awarenessweek. Bijna 300 mensen deelden een imperfecte cirkel op social media. De campagne waar #IkbenOpen een aantal jaren geleden mee begon. Een fenomeen waar veel mensen tegenwoordig bekend mee zijn. Simpelweg omdat jij ooit op dit

Meer lezen »