Omgaan met ouders die een beperking hebben

 ‘Duidelijkheid zorgt toch voor een bepaald soort rust’

Ouders met een beperking. Helaas ben ik er bekend mee. Het heeft lang geduurd voordat ik het een beetje kon accepteren. Het is en blijft lastig, althans voor mij dan. Misschien niet perse het accepteren ervan. Maar mijn wensen hoe ik mijn ouders en het contact zie. 

Het heeft ontzettend lang geduurd voordat ik begreep wat mijn ouders precies hadden. Allebei verstandelijke beperkt en bekend met andere psychiatrische problemen. Als klein meisje merkte ik al heel snel dat ik boven mijn ouders uitsteeg als het ging om intelligentie. En toch begreep ik het niet helemaal. 

Eerst was ik enorm boos en vond ik het maar oneerlijk want waarom moest dit mij overkomen. Nu begrijp ik dat mijn ouders hier helemaal niks aan kunnen doen. Dit maakt de situatie niet minder moeilijk maar het zorgt wel voor duidelijkheid. Duidelijkheid zorgt toch voor een bepaald soort rust. 

Nog steeds vind ik het lastig om hiermee om te gaan. Beetje bij beetje leer ik steeds meer tools om hiermee om te kunnen gaan. Regelmatig raak ik nog gestrest van het contact tussen mij en mijn ouders. Maar om dan even ruimte en ontspanning te nemen, helpt enorm.

Weet dat als je in een vergelijkbare situatie zit, dat je er niet alleen voor staat. Praat met mensen in je omgeving erover die je hierbij kunnen helpen. Weet dat het proces van hiermee omgaan niet 1, 2, 3 gaat. 

Dit gaat met vallen en opstaan. 

Als je hierover met mij in gesprek wilt, kun je me altijd een e-mail versturen. Ik sta voor je open. 

E-mail: sherlienne@ikbenopen.nu

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meer blogs van deze auteur

einde opname in zicht

‘Ondanks alle spanning en onzekerheden, kijk ik er toch heel erg naar uit om de kliniek te verlaten. Eindelijk kan ik op mijn benen gaan staan en dingen gaan ondernemen.’ Eng, spannend, fijn en onzeker? Ik kijk er in ieder geval heel erg naar uit. Ik kijk uit om de

Meer lezen »

schaamte voor mijn littekens

 ‘ik denk dat je wel een voorstelling kan maken hoe slopend die gedachten waren’  Schamen voor mijn littekens, dat deed ik regelmatig. Angst voor de reacties en blikken van een ander. Daardoor kon ik mezelf niet accepteren. Ik kon mezelf niet accepteren omdat ik er voor mijn gevoel enorm verminkt

Meer lezen »

Mijn ervaring met gesloten jeugdzorg

“Ik weet nu dat het voor mijn eigen veiligheid was, maar het had op zoveel andere manieren opgelost kunnen worden.” Vooraf van deze column wil ik meegeven dat dit mijn ervaring is en dit kan verschillen van een mening van een ander. Ik wil de gesloten jeugdzorg niet zwart maken

Meer lezen »

Mijn drive voor #ikbenOpen

‘Mijn drijfveer voor #ikbenOpen is dat er meer openheid moet zijn over het hebben van psychische problemen.’ Ook ik mag #ikbenOpen vertegenwoordigen op de site voor de columns. Dit is een kans voor mij om iets te betekenen voor anderen. Ik wil graag iets kunnen bijdragen voor anderen, zeker als

Meer lezen »