Doorzetten is super zwaar, maar loont

‘Vaak wordt gezegd als je iets verteld en deelt over je verleden dat je jezelf kwetsbaar opstelt. Mijn visie is juist dat het enorm krachtig is als je jezelf openstelt’

Voor mijn zesde levensjaar kreeg ik te maken met geweld.

 

In eerste instantie was de mishandeling vanuit mijn vader naar mijn moeder gericht. Dit monde zich uit in een gewelddadig moment waarop onze moeder, ( die van mijn zusje en mijzelf) door de politie uit huis werd gehaald voor onze ogen. Mijn zusje en ik bleven achter bij onze vader omdat onze moeder psychisch ons niet kon hebben. Al snel richtte het geweld zich op ons met name op mijn zusje,  ik was 6 en zij 5. Met alles wat ik in me had heb ik haar geprobeerd te beschermen en waren we op elkaar aangewezen. Toen op school duidelijk werd dat er iets niet klopte en de blauwe plekken vragen op riepen, werd jeugdzorg ingeschakeld. Mijn zusje werd snel daarna uit huis geplaatst naar een pleeggezin, aan mij de schone taak als broer van 6 om haar dit te vertellen. Ik hoorde het de avond van te voren terwijl we de dag erna een Carnavalsfeest hadden op school, dit deed ik na afloop hiervan.

Toen mijn zusje weg was werd ik ( logisch genoeg) opstandig en verzette ik me tegen mijn vader met alle gevolgen van dien. Daardoor was het na een jaar voor mij ook tijd om uit huis geplaatst te worden. Ik werd ondergebracht in een tehuis, waar ik me mede door mijn gewelddadige tijd thuis goed staande wist te houden. Na 1,5 jaar werd ik geplaatst in een pleeggezin, hier kreeg ik te maken met psychische intimidatie waardoor het laatste restje eigenwaarde wat nog over was aardig de grond in werd getrapt. Door mijn vrienden en groepsgenoten in het tehuis werd me verteld “bijt je vast in je pleeggezin, en als je 18 bent ga je op jezelf wonen om aan jezelf te werken”. Dat is precies wat ik heb gedaan.

Vanaf mijn 18e begon voor mij de lange weg om te bouwen aan mijn nieuwe ik. Ik versleet een aantal psychologen tot ik een inmiddels zeer goede vriend tegen het lijf liep die me enorm geholpen heeft als ook een ervaringsdeskundige. In 2016 begon voor mij het werken aan de zwaarste loodjes, er werd PTSS vastgesteld door mijn psychiater en we zijn een trauma verwerkingsproces gestart door middel van EMDR. Bijna zeven maanden kreeg ik elke week een sessie voor de kiezen. Dit werkte daarna bijna drie jaar door waardoor ik nu op mijn 44ste eindelijk bijna kan zeggen dat ik nu het leven vol overgaven kan leven.

Natuurlijk is dit alles in een notendop verteld en niet in detail, maar het taboe wat heerst op psychische problemen is zo onterecht. Het zorgt er in ieder geval zeker niet voor iemand te stimuleren om te werken aan zichzelf want ja het verleden moet je achter je laten toch…?

 Vaak wordt gezegd als je iets verteld en deelt over je verleden dat je jezelf kwetsbaar opstelt. Mijn visie is juist dat het enorm krachtig is als je jezelf openstelt, immers betekent dit vaak dat je herinnerd wordt aan dat wat je pijn heeft gedaan en er is moed voor nodig om jezelf hiermee te confronteren. Ik ben er klaar voor om een ander te helpen om het mooie van het einde van die beroemde tunnel te behalen.

Barry Wouters 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meer blogs van deze auteur

Karin in de Psychiatrie, deel 2

De sociale druk die ik ervoer, terwijl ik nog mega kwetsbaar was, nam ik voor lief. In plaats van de tijd nemen om te herstellen, moest ik maar zo snel mogelijk weer gewoon deelnemen aan ‘de maatschappij’. Ik ging tijdelijk werken in een winkeltje, waarna ik mijn HBO carrière startte.

Meer lezen »

Lieve Leonie

Barendrecht, 19 mei 2022 Lieve Leonie, Voorlopig de laatste brief uit de artiestenfoyer van een van de Nederlandse theaters. Dit keer niet in het – inderdaad – Evertshuis, maar in het Kruispunt in Barendrecht. We hebben net met cast en crew – en dat zijn bij Solo Stories wel geteld

Meer lezen »

Karin in de Psychiatrie, deel 1

 ik heb ondanks mijn psychische kwetsbaarheid wel de kansen gepakt om me intellectueel verder te ontwikkelen. Mijn excuses, de titel van deze column is niet erg origineel. Voel je vrij om een betere titel te verzinnen.. Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Karin, ik ben dertig plus en

Meer lezen »

Lieve Leonie

Bodegraven, 16 april 2022 Lieve Leonie, Vandaag geen brief uit Amsterdam, maar uit Bodegraven. Ik zit in de kleedkamer en de voorstelling ‘In het licht’ is net begonnen. We zijn alweer over de helft met de tour. Wat gaat de tijd snel! Aanstaande woensdag kom je kijken. Ik heb veel

Meer lezen »

Lieve Leonie

Amsterdam, 11 maart 2022 Lieve Leonie, Ik zit in het zonnetje op het bankje voor mijn huis. Na vijf dagen corona gehad te hebben, mag ik uit quarantaine en alsof de dag nog niet fijn genoeg is lees ik net dat je de hoorzitting gewonnen hebt! Wat ben ik blij

Meer lezen »

Het leven is perfect!

‘Als jonge jongen was het overleven tussen m’n altijd ruzie makende ouders.‘ Overtuigingen in m’n hoofd begonnen te veranderen toen het grote uitzoomen begon. Als jonge jongen was het overleven tussen m’n altijd ruzie makende ouders. Met de mantel der liefde werden de ruzies onder de pet gehouden, dat er

Meer lezen »