Stralende woorden door donkere tijden

   ‘ Als ik even in de knoop zat en het licht niet kon zien zocht ik een uitweg in het schrijven.’

Mijn leven is een achtbaan geweest de afgelopen jaren. Ik heb diepe dalen mee gemaakt met mijn anorexia nervosa, posttraumatische stressstoornis, conversie stoornis en autisme. Het leven is complex, maar ik heb ook vele lichtpuntjes in mijn leven mee mogen maken.

 Dat dankzij de beste mensen om mij heen en mijn passie voor schrijven. Als ik even in de knoop zat en het licht niet kon zien zocht ik een uitweg in het schrijven van mijn pijn, verdriet, angst, liefde en hoop door middel van gedichten.

Deze gedichten heb ik gebundeld in een boek “Stralende woorden door een donkere tijd”. Een boek waarin ik mijn kwetsbare kant deel met de buitenwereld. Ook gaat al het geld wat ik verdien met mijn boek naar het goede doel, omdat ik het zo belangrijk vindt dat er goede zorg komt in Nederland voor iedereen die zorg nodig heeft en verdiend. Iedereen die hulp nodig heeft zou dit moeten kunnen krijgen, hoe complex de situatie ook zou zijn. Iedereen is zo waardevol om deze zorg te krijgen. 

In mijn boek zocht ik mijn stralende woorden door een donkere tijd om er zo doorheen te komen. Ik zocht lichtpuntjes, want die zijn er altijd. Hoe donker het ook is, ze zijn er. Iedereen is het leven waard.

Willen leven door de strijd ,maar er is iets van binnen wat mij kapot snijd Vasthoudend aan het geloof, Hoop is wat ik mijzelf beloof  Ik kies dit keer echt voor het leven, Zal het leven mij een kans geven

– Joyce Bloemendaal

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer blogs van deze auteur

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

Antidepressiva en benzodiazepines: de strijd van Anniek

“Het leek voor mij vanzelfsprekend om door te gaan en enigszins gaf het mij afleiding om ook iets te hebben wat doorging en waar ik geen zware lading bij voelde.” Mijn naam is Anniek, een jonge vrouw van 30 jaar. In mijn jonge leven heb ik al een heleboel meegemaakt

Meer lezen »

Trauma na de bevalling

“Veel vrouwen en hun (geboorte)partners die deze gevoelens ervaren voelen zichzelf alleen.” Vanuit mijn werk als birth en bereavement doula weet ik dat zwangerschap, bevallen en kraamtijd niet alleen gaat over unicorns en regenbogen. Ik weet ook dat er soms een zilveren randje aan zit, of in sommige situaties een

Meer lezen »

Toegankelijkheid van de psychiatrie bij specialistische behandelingen

‘Het gevolg van het stellen van een verkeerde diagnose kan – naast het verkrijgen van een verkeerde behandeling – zijn dat men een tunnelvisie ontwikkelt.’ Uit eigen ervaring kan ik spreken dat het krijgen van een juiste behandelingen voor specifieke psychiatrische aandoeningen een hels karwij kan zijn. Het begint met

Meer lezen »

De gouden enveloppe die mijn wereld veranderden

‘ praten over wat ik van binnen echt voel heb ik als kind nooit geleerd.’ Het is ergens in maart 2018 en ik heb afgesproken met een aantal vriendinnen. Ik loop naar binnen en in de kamer klinkt een hoop gelach. Het liefste draai ik me om en ga ik

Meer lezen »

Sterk zijn

‘volg je gevoel, ook als dat na een paar dagen, weken of maanden iets anders zegt’ “Wat sterk van je, dat je alweer aan het werk gaat.” Dat zei de coördinator van mijn team, toen ik de dinsdag na mijn vaders begrafenis belde om te zeggen dat ik dacht dat

Meer lezen »