zielwonden

      ‘ Trauma, onzichtbaar, maar altijd aanwezig.’

Ze zijn niet zichtbaar maar bloeden des te harder. Ze kunnen namelijk niet verbonden worden. Wel kunnen ze met een kleine opmerkingen, een koele blik of iemand die afstand neemt opnieuw open worden gehaald.


Kinderen zijn kwetsbaar, dat weten we allemaal. Psychologen leren dat interne factoren en omgeving factoren bepalen of een kind gezond opgroeit. De interne factoren zeggen wat over de krachten en kwetsbaarheden van het kind. De omgeving factoren zeggen wat over de stabiliteit vanuit het kind zijn omgeving. Maar wat als het onverwachte gebeurd? Trauma. 

Trauma. Weer zo’n breed begrip. Een nietszeggend woord waar we weinig mee kunnen. Ik vind “ziel wond” een mooi woord. Trauma is een wond aan de ziel. Onzichtbaar maar altijd aanwezig. Erover praten durven veel kinderen niet. Soms moeten ze het geheim houden van ouders, broers of zussen.


Ik schaamde me voor mijn ziel wond. 


Ik was 11, net 12 toen een serie van gebeurtenissen plaatsvond. Mijn lijf heeft daarna nooit meer hetzelfde gevoeld. Nooit meer van mij. Mijn hoofd was niet meer van mij alleen. Altijd was daar het boze stemmetje. Een stemmetje die zei dat ik alles fout deed, dat alles mijn schuld was, dat ik vies en waardeloos was. Dat ik beter dood kon zijn. Mijn lijf voelde vies, teveel.



Heftig op zo’n jonge leeftijd? Ja. Heftig nu als 28-jarige? Ja.                                Heftig om alleen maar te lezen? Sorry.   

Geen sorry meer omdat ik er ben met mijn gevoel, mijn pijn en mijn ziel wond. 

Sorry voor de mensen die deze pijn moeten voelen en doormaken in hun leven. 


Zie jij iemand die zich klein maakt? Er niet probeert te zijn? Iemand die altijd sorry zegt voor alles wat ze zegt of doet? Iemand die schrikt van een geluid, plotselinge aanraking of boze woorden?


Of ken je iemand die ontzettend perfectionistisch is en zichzelf overschreeuwd?En vraag je dan door? Vraag je hoe het gaat? Echt gaat. Een ziel wond kan eng zijn om naar te vragen want je weet niet welke lijken er uit de kast komen. Misschien is iemand een belangrijk iemand verloren en doet dit verdriet jou aan je eigen verdriet herinneren. Misschien is iemand aangeraakt op een ongepaste manier of heeft iemand geweld meegemaakt.



Loop jij met een ziel wond, je bent niet alleen. Wel de enige met JOUW “ziel wond”. De enige die weet wat jij nodig hebt.  Ik had als 12-jarige liefde nodig, warmte, licht. Maar ik gaf mezelf hele strenge leefregels, woede en kilte.Hoe kan jij dit anders doen?                            Kan jij mijn 12-jarige liefde geven voor mij?

Liefs,

Inger

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer blogs van deze auteur

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

preventie kindermisbruik

‘waar deze gevoelens vandaan kwamen deelde ik niet en begreep ik zelf niet eens meer’ Gek is het niet? Het is weer november en nog altijd krijg ik vreemde kriebels in mijn buik die me terug doen denken aan mijn kindertijd. Sinterklaas was by far mijn favoriete feest van het

Meer lezen »

Als je echt alleen bent

‘Dat lijden is erg genoeg – laten we dat niet erger maken door alleen te zijn. Want je bent niet alleen.’ Deze maand was het Mental Health Awareness Week…  Ik hoor vaak: “Maar zo erg als jij had ik het niet hoor”,Dit slaat dan dat mensen een eetstoornis of depressie

Meer lezen »

Heropname

 ‘Wat ik de afgelopen weken heb geleerd is dat je nooit een beslissing moet maken uit wanhoop, angst of druk van buitenaf. ‘ Dit zou een column worden waarin ik voor een jaar afscheid zou nemen van #ikbenOpen. Een organisatie waarin ik vrienden heb gemaakt, weer met 1 been binnen

Meer lezen »

Zebra

Inger vertelt over haar zelfbeschadigingen en waarom ze dit niet verstopt.

Meer lezen »