Dissociatie

‘Dit keer probeer ik in gesprek te komen met mijn dissociatie, maar ik kreeg de voicemail.’

Dissociatie, ben je daar?

Dit keer probeer ik in gesprek te komen met mijn dissociatie, maar ik kreeg de voicemail.
‘Het is stil of juist heel druk.
Ik heb het koud, of juist warm.
Ik kan bewegen, of loop uren doelloos rondjes.
Ik vergeet wat ik zeg, of ik zeg helemaal niets.
Ik voel niks, of heb juist veel pijn.
Mijn spieren slap of juist gespannen.
Ik adem snel en veel, of mijn adem stopt.
Ben ik wel echt, niet meer te weten wie of waar ik ben.
Het is alleen, ik ben gevangen.
Het is fijn, maar vaak is dat het ook niet.
Toch heeft het mij vroeger geholpen, te overleven,
Hallo dit is de voicemail van; dissociatie.’

Dit stukje beschrijft hoe dissociatie kan voelen. wanneer je bekend bent met dissociatie zul je misschien iets van het bovenstaande herkennen, maar het kan ook voor een ieder heel anders voelen. Ook ik ervaar verschillende vormen van dissociatie.

Het bekende voorbeeld, om te laten zien dat ieder mens wel eens dissocieert is ‘de automatische piloot’. Heb je wel eens dat je in de auto of op de fiets zit, van A naar B rijdt en eigenlijk bij aankomst van bestemming geen idee hebt van de weg ernaar toe? Algemeen betekend dissociatie letterlijk ‘ontkoppeling’. Je neemt dingen anders waar. Net als je gedachten, emoties of herinneringen die je anders ervaart. Het kan zijn dat je bewust bent dat dit gebeurd, maar dit is niet altijd het geval.

‘Fleur kan je mij horen? Ben je nog hier? Voel je dat ik je aanraak? Weet je waar je bent?’ Dit zijn vragen die heel wat gesteld zijn aan mij de afgelopen jaren en nog steeds. Veel mensen om mij heen weten niet eens het bestaan van mijn dissociatie af. Ik kan prima in contact zijn, mijn dagelijkse taken uitvoeren, alleen ben ikzelf niet helemaal in het hier en nu. Ik zie mezelf vanaf een afstandje, als een soort derde persoon. Ik leef in een soort film of droom en alles voelt niet echt. Hier heb ik enorm veel last van gehad, ook terwijl ik niet beter wist.

Mijn omgeving begon het door te krijgen op het moment dat er geen contact meer met mij te krijgen was of als ik anders in contact werd. Ik kon uren voor mij uit staren, zonder te bewegen of een woord te zeggen. Later kon ik mij haast niks meer herinneren. Ook kon ik mezelf in wat gevaarlijkere situaties brengen. Het kon zijn dat ik mijn lichaam niet meer goed voelde, zo ook geen pijn. Ik kon een hete theemok, of een pan zo in mijn handen houden, zonder een kick te geven. Ook wanneer ik niet doorheb dat ik ergens loop over straat en mij niet bewust ben van mijn omgeving bijvoorbeeld. Ik kon uren over straat lopen in de regen en dit niet doorhebben. Het werd gevaarlijk op het moment van een drukke weg oversteken. Mijn reactievermogen was namelijk enorm vertraagd. Ik moest leren omgaan met mijn dissociatie en nog steeds, om het vooral veilig te houden voor mezelf en mijn omgeving.

Dit is nog maar een klein stukje over hoe dissociatie bij mij werkt, er valt namelijk zoveel meer over te vertellen, uit te leggen en vooral te leren.

Ook ik leer steeds weer nieuwe dingen bij.
Graag wil ik samen op onderzoek wat mij helpt en heeft geholpen. Wat jou misschien wel helpt of wat de mensen om ons heen wel of niet kunnen doen? Mocht je hierover wat kwijt willen, mail mij dan gerust. Dan kan ik dat misschien meenemen in mijn vervolg column. Wie weet, dat met  genoeg onderzoeksvragen mijn dissociatie de volgende keer wel opneemt. Help je mee?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer blogs van deze auteur

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

Open over openheid

‘Tijdens mijn herstel is openheid naar mijn nabije omgeving een enorme bijdrage geweest.’ Open over openheid De afgelopen maanden zijn er mooie dingen online verschenen, waar ik onwijs trots op ben, maar nu merk ik op dat ik het lastiger vind om woorden op papier te zetten. Vind ik het

Meer lezen »

Moed Verzamelen

‘Moed verzamelen’ is vaak een onzichtbaar en privé proces. Terwijl die strijd juist is wat ons mens maakt.‘ Een woord wat we allemaal kennen, vaak gebruiken, maar heb jij wel eens goed nagedacht over het thema; moed verzamelen? Je vindt iets enorm spannend, krijgt buikpijn, maar toch kies je ervoor

Meer lezen »

in gesprek over suicidaliteit

‘Jarenlang heb ik niemand durven vertellen over de gedachten die ik met mij meedroeg’ Op 10 September is het World Suicide Prevention day. Deze dag wordt er stilgestaan bij de mensen die zijn overleden aan zelfdoding, aan de naasten en betrokkenen en aan de mensen die kampen met suïcidale gedachten.

Meer lezen »

Zelfbeschadiging

     ‘ Nog steeds draag ik littekens met mij mee, die nooit meer zullen weggaan. Jaren heb ik hierover gezwegen. ‘ Wat komt bij jou op als het gaat om zelfbeschadiging? Misschien worstel je hier zelf mee? Misschien kan je je hierin niet verplaatsen? Alles is oké. Laten we

Meer lezen »

Zomer

Fleur beschrijft in haar column hoe het is om aan de verwachtingen op sociaal gebied te voldoen in de zomertijd

Meer lezen »