Vriendschap

‘ Al die gedachten maakten al dat ik vaak maar in mijn eentje bleef. Soms prima, maar meestal eigenlijk niet.’

Vanaf de basisschool heb ik al moeite met het maken van vriendschappen. Het begint met het enorm spannend vinden van het aanspreken van mensen die je eigenlijk niet kent. Wat moet je zeggen, hoe zal het over komen en wat zullen ze van je denken? Ben je wel leuk genoeg om met de anderen mee te mogen doen? En dan als ik al de moed had om ze aan te spreken wat dan? Zullen ze me niet afwijzen of simpelweg negeren? En hoe sluit ik aan en blijf ik mee doen? Al die gedachten maakten al dat ik vaak maar in mijn eentje bleef. Soms prima, maar meestal eigenlijk niet. 

En als het dan al lukt om mee te mogen doen, hoe onderhoud je dan dat contact met schoolgenootjes? Ook daar was ik nooit goed in. Meestal was er alleen contact op school en soms een keertje mee naar huis voor een feestje. Meestal wachtte ik af tot ik werd uitgenodigd en als dat zo was, dan was ik echt blij. Dan had ik echt het gevoel dat ik erbij hoorde. 

Zelfs op de basisschool had ik soms foute vriendinnen. Van die vriendinnen die je vroegen om kleine dingen mee te nemen zonder te vragen. En ik deed het, omdat zij de enige waren die toen met mij omgingen en ik anders niemand had. Of ik had vriendinnen die ik had doordat ik met mijn zusje mee mocht naar haar vriendinnen; leuk, maar eigenlijk dus niet mijn vriendinnen. En ik heb er eigenlijk altijd maar één of een paar vriendschappen tegelijk gehad. 

Na de basisschool ben ik die vriendschappen ook weer kwijtgeraakt, omdat we ieder onze eigen weg gingen en eigenlijk geen contact meer hadden. Op het vmbo heb ik jarenlang één echte beste vriendin gehad en ik dacht ook echt dat dit een vriendschap voor het leven zou blijven. We hebben ontzettend veel meegemaakt. Helaas is de vriendschap door omstandigheden toch stukgelopen. 

Sinds die tijd probeer ik nog steeds regelmatig een vriendschap aan te gaan en op te bouwen. Via vele verschillende manieren, maar helaas is het nog steeds moeilijk voor mij om vriendschappen te onderhouden. Ik vind het nog steeds moeilijk om de juiste balans te vinden tussen te veel en persoonlijk contact en te weinig en oppervlakkig contact. Ook hebben we vaak hele verschillende situaties, waardoor het vaak lastig is om contact op te bouwen en te onderhouden. Ik heb vaak wensen om leuke activiteiten te doen met een vriendschap en op die manier een echt goed contact op te bouwen. Vaak lukt dit niet door omstandigheden en blijft het contact daardoor oppervlakkig. 

Nu is het helemaal lastig door corona om af te spreken, laat staan leuke dingen samen te doen. Ik hoop in de toekomst een echte “best friend” te hebben waarmee ik alles kan bespreken en veel leuke dingen samen kan doen. 

Bedankt voor het lezen van mijn blog en ik hoop dat je mij blijft volgen.   

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer blogs van deze auteur

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

begeleide reizen

‘Doordat andere reizigers zware beperkingen hadden, had ik ook weinig sociaal contact met de rest van de groep.’ In het verleden heb ik een begeleide reis gedaan voor mensen met een beperking in Nederland met als dagjes uit veel pretparken en een enkele dierentuin. De uitjes waren leuk maar helaas

Meer lezen »

Emoties

‘ik merkte dat ik na elke teleurstelling steeds somberder werd. ‘ Ik heb autisme en dan vooral op het sociale en emotionele gebied. Voor zover ik me kan herinneren weet ik dat ik heel emotioneel was. Mijn gevoelens en emoties gingen vaak met hele hoge pieken: heel erg blij, vrolijk

Meer lezen »

Gepest

‘Pesten is iets wat mij voor de rest van mijn leven heeft beïnvloed. Mijn zelfvertrouwen, mijn zelfbeeld, mijn vertrouwen in andere mensen’ Op de basisschool had ik geen echte vrienden. Omdat ik daardoor vaak alleen was, was het makkelijk om mij te pesten. Het begon met wat voor hen grapjes

Meer lezen »