columnist thomas

‘ Hoe kunnen we ook jongeren het gevoel geven dat problemen met mentale gezondheid er af en toe nou eenmaal bij horen?”

Geluk, peace of mind, ontspanning, zelfvertrouwen, rust; ze zijn allen ontzettend breekbaar.
In het begin van mijn studententijd leken al deze concepten eigenlijk nog als vanzelfsprekend bij het leven te horen. Een jaar nadat ik ben begonnen met mijn bachelor Psychologie, werd dat allemaal net even anders. Ik raakte in een depressie. 

Waarom? Wat deed ik fout? Stelde ik mij aan? Naast een soort donkere waas die alle mooie ervaringen verlaagde tot het alledaagse en alledaagse taken verhoogde tot het monumentale, had ik voornamelijk veel vragen. Hoewel ik met wat trots kan terugkijken dat ik in deze periode veel wilskracht heb ontwikkeld, gevoeld heb wat goede vrienden voor je kunnen betekenen, en een soort ‘toekomstbestendigheid’ heb opgebouwd wat betreft feeling like shit, weet ik dat ik zeker niet de enige student of jongere ben voor wie deze vragen nog steeds grotendeels onbeantwoord blijven. Behalve: je stelt je niet aan!

Nog steeds vind ik het niet gemakkelijk om over mijn depressie te praten. Vaak genoeg zie ik het als een pagina in mijn levensverhaal die ik voor het gemak liever even oversla. Ik denk dan ook dat we met zijn allen ontzettend veel te winnen hebben op dit gebied. Ik wil me bij #ikbenopen hiervoor in gaan zetten. Hoe kunnen we ook jongeren het gevoel geven dat problemen met mentale gezondheid er af en toe nou eenmaal bij horen? In een periode waarin je net uit de schoolbanken van de middelbare bent gerold en de hele wereld wat betreft mogelijkheden aan je voeten ligt, voelt een depressie als het andere uiterste van dit spectrum. Als het tegenovergestelde van hoe je je zou moeten voelen.

Juist dat moeten voelen is ook iets wat we elkaar (vaak ook onbewust!) blijven voorhouden. Niet dat het verkeerd is dat we elkaar blijven motiveren om je te ontwikkelen. Maar ook de andere kant mag meer belicht worden.



Ik ben zelf nu sinds kort afgestudeerd, en mag gelukkig zeggen dat ik na mijn depressieve periode geen terugval heb gehad. Dit is ook zeker te danken aan de goede psychologische hulp die ik heb ontvangen. Maar zoals ik al zei, ik ben zeker niet de enige. Voor jullie gaan wij met #ikbenopen ons best doen om een platform op te richten waar ik een aantal jaren geleden terecht had gekund om mijn verhaal te delen, en wellicht antwoorden te vinden op mijn vragen.


Mocht je een vraag willen stellen over mijn ervaringen of het project #ikbenopen, dan kun je me altijd een mail sturen op thomas@ikbenopen.nu .


 Met oprechte groet

Thomas

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer blogs van deze auteur

Stil Verdriet

‘ook al had ik zo ontzettend veel verdriet,  ik bleef maar voelen dat mijn verdriet er niet mocht zijn.’ De Dood. Een onderwerp wat moeilijk bespreekbaar is. Iets wat me van kinds af aan al bezig hield. Avonden lang waarin ik weer huilend naar beneden kwam. Bang voor het onbekende.

Meer lezen »

luisteren naar je lichaam

Wanneer je door een lastige periode gaat, leer je je lichaam en geest beter kennen. Je ervaart hoe het is om signalen op te pikken en deze te analyseren. Wat zeggen deze signalen tegen je? Wanneer het weer beter gaat, kun je deze skills ook in het dagelijks leven gebruiken.

Meer lezen »

groei

Wat ik heb ervaren is dat ik groei niet alleen nodig heb om tijdens een depressie nieuwe uitdagingen aan te gaan, maar dat het ook belangrijk is om vast te houden wanneer alles gewoon lekker gaat.

Meer lezen »

pech langs de weg

Hoewel ik toentertijd natuurlijk wenste dat ik gewoon elke dag lekker in mijn vel zou zitten, ben ik nu zelfs ergens wel blij dat ik deze periode heb doorgemaakt.

Meer lezen »

openheid in je studententijd

Openheid in je studententijd. Naast twee rijmwoorden die je kunt gebruiken bij je sinterklaasgedicht volgend jaar, is het voor mij iets geweest waar ik gedurende de meeste van mijn studentenjaren nogal veel afstand van heb genomen.

Meer lezen »